پس از مرگ علامه حلی را در عالم رویا مشاهده کردند و از ایشان پرسیدند که پس از مرگ و قبض روح  باشما چگونه برخورد نمودند؟

ایشان در جواب فرمود که «لَولا الالفَین و زیارة الحُسَین، لَهَلَکَتْنی الفَتاوی» یعنی اگر کتاب اَلفَین الفارق بین الصدق و المین (کتاب استدلالی در امامت) و زیارت امام حسین علیه السلام نبود، هر آینه فتواهای من (فتواهایی که احتمالاً ناصحیح بوده اند)، مرا هلاک می نمود. ایشان مقید بودند هر شب جمعه از حِلّه به کربلا به زیارت امام حسین علیه السلام مشرف شوند.